‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ جلسات - دروس آموخته

106- تجربیات من از شرکت در یک کارگاه آموزشی

 

تا کنون روال کارها در وبلاگ دروس آموخته به این شکل بود که سعی می‌کردم درس‌ آموخته‌ های تئوری خود را بر روی وبلاگ قرار دهم. این در حالی است که بسیاری از تجربیات به ظاهر ساده ما در زندگی روزمره، در صورت مکتوب شدن می‌تواند به درد بسیاری از افراد دیگر نیز بخورد. به همین دلیل تصمیم گرفتم از این به بعد گه گاه که وقتی داشتم، تجربیات عملی خود را نیز در قالب دروس آموخته عملی در این وبلاگ قرار بدهم تا هم آرشیوی برای خودم باشد و هم در صورت قابل بودن، کمکی به دیگران.

روزهای چهارشنبه تا جمعه 15 تا 17 اردیبهشت ماه، ششمین دوره تربیت ارزیاب پروژه‌ها بر اساس مدل PEM برگزار شد که بنده نیز در این دوره حضور داشتم. اساتید این دوره، استاد ارجمند آقای دکتر صبحیه و دوستان عزیزم آقایان مجید فراهانی و امیر حسین خامنه بودند. پنج دوره قبلی برگزار شده توسط اساتید خارجی برگزار می‌شد و در این دوره نیز سعی شد تا با تجمیع تجربیات پنج دوره قبلی و همچنین تجربیات افرادی که در دوره های تربیت ارزیاب در خارج از کشور شرکت کرده بودند، دوره ای بر اساس روش‌های کشورهای خارجی برگزار گردد.  در این بخش سعی خواهم داشت تا تجربیاتی که از این نوع دوره کسب کردم را مکتوب کنم، باشد که عبرتی باشد برای دیگران:

دوره آموزشی PEM

 

اشتراک و ارسال مطلب به:

ادامه مطلب   
نویسنده : صادق روزبهی- PMP ; ساعت ۸:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٩


81- لغتنامه جلسات مدیریت پروژه در ایران

مطمئنا تا حالا خیلی پیش آمده که در جلسات بین پیمانکار و کارفرما حضور داشته باشید. خواه به عنوان کارفرما و خواه به عنوان پیمانکار. در این جلسات معمولا حرف ها و تعارفاتی رد و بدل می شود که حداقل از نظر خود من بیش از 90% آنها ظاهری و تصنعی است. جالبه که هم پیمانکار می دونه که حرفهایی که می زنه تصنعی و برای ظاهر سازی و کارفرما هیچکدام را قبول ندارد و هم کارفرما می دونه که این حرف ها همش باد هوا است و واقعا اون معنایی که در ظاهر دارد را ندارد.

در همین راستا یکی از دوستان مطلب جالبی را از سایت آقای پی ام سبزه  در مورد معانی برخی از این عبارات و جملات که خیلی در جلسات کنترل پروژه بین کارفرما و پیمانکار رد و بدل می شود را برام فرستاد که خالی از لطف ندیدم این مطلب را برای انبساط خاطر باقی دوستان قرار بدهم.

 

 

اشتراک و ارسال مطلب به:

ادامه مطلب   
نویسنده : صادق روزبهی- PMP ; ساعت ۱:٤۱ ‎ب.ظ روز ٢۸ مهر ۱۳۸٧


۳۹- حرف خودت را بزن

  برداشت اول

 

N نفر دور یک میز نشسته اند. آنها مشغول بحث و گفت و گو هستند. همه آنها سیگاری هستند. اما هیچ یک از آنها نمی داند که آیا بقیه سیگاری هستند یا نه. بحث داغ می شود. تک تک آنها هوس سیگار کرده اند. اما چون هر نفر حدس می زند که  N- 1  نفر باقی مانده سیگاری نیستند سیگار خود را از پاکت در نمی آورد. بالاخره در پایان بحث نفر i   ام به خود جرات می دهد و سیگاری را روشن می کند.  N-1  نفر باقی مانده هیچ مخالفتی نداشته و به ترتیب  سیگار های خود را از پاکت در آورده و روشن می کنند. دود اتاق خود را فرا می گیرد و همه خوشحال می شوند.

 

 

 

 

البته تا حدودی هم افسوس می خورند که چرا در میانه بحث سیگار نکشیدند.

 

 

 

 

 

برداشت دوم

 N نفر دور یک میز نشسته اند. آنها مشغول بحث و گفت و گو هستند. بحث داغ می شود. نفر i   ام سیگاری است.  اما N- 1  نفر باقی مانده هیچ یک سیگاری نیستند. البته آنها نمی دانند که در این جمع فقط یک نفر سیگاری است. فرد سیگاری که هوس سیگار کرده است از فرد j  ام می پرسد که آیا با سیگار کشیدن او مخالفتی دارد یا نه. وی در جواب می گوید که اگر  N- 2  نفر باقی مانده مخالفتی نداشته باشند من هم مخالفتی ندارم. فرد سیگاری پس از پرسیدن نظر N- 1 نفر بالاخره سیگارش را روشن می کند.  N-1  نفر باقی مانده به ناچار دود و بوی بد سیگار را تحمل می کنند. به غیر از نفر  i  ام همه ناراحت می شوند. البته تا حدودی هم افسوس میخورند که چرا مخالفت خود با سیگار کشیدن را بیان نکردند.

 

 

 

                                      

 

نکته ها و درس های استراتژیک:

۱- هیچگاه قضاوت خود درباره مطلوبیت یک گزینه مشخص را به مطلوبیت همان گزینه در نظر دیگران وابسته

 

نکنید.

 

۲- اگر واقعا می توانید نظرات دیگران را صریحا پرسیده و پاسخی صادقانه بشنوید اصلا ضرورتی ندارد که

 

قضاوت و ترجیح خود را بر اساس حدس و گمان درباره نظرات دیگران استوار کنید.

 

۳-  اگر به نکته های فوق توجه نکنید اکثریت از نتیجه نهائی خوشحال نخواهند شد.

 

 

 

 

 به نقل از وبلاگ اندیشکده وحید

 

 

 

اشتراک و ارسال مطلب به:

  
نویسنده : صادق روزبهی- PMP ; ساعت ۱٢:۱٦ ‎ب.ظ روز ٥ مهر ۱۳۸٥
تگ ها : جلسات


۳۳- ترکیب تیم در جلسات

 

 

آیا تا به حال به ترکیب افراد تیم خودتان در جلسات و نحوه نشستن آنها دور میز توجه کردید؟ معمولا پیشنهاد می شود که در جلسات تعداد نفرات از پنج نفر تجاوز نکند. مگر در شرایط خاص.

 

نقش نفرات در جلسات تاثیر زیادی در نحوه دردست گرفتن نتیجه جلسات و تصمیم گیری ها را دارد. نقش افراد با توجه به سمت سازمانی و همچنین ویژگی های رفتاری و اخلاقی و نیز توانایی های فنی آنها و نیز سابقه ای که تیم مقابل از آنها دارند تعیین می شود.

 

معمولا وجود افراد با پنج نقش زیر در جلسات پیشنهاد می شود.

 

نقش رهبر: هر گروه مذاکره کننده نیاز به یک رهبر دارد. این فرد می تواند با تجربه ترین (و نه الزاما مسن ترین) عضو گروه باشد.  وی نقش هدایت ‌، تصمیم گیری و ایجاد هماهنگی بین اعضا را به عهده دارد.

 

نقش خوب: این نقش به عهده فردی است که خیلی سریع توسط گروه مقابل شناسایی شده و تیم مقابل همیشه آرزو می کند که فقط با او مذاکره کند. نقش وی همدردی با تیم مقابل، تردید در مواضع تیم خود و نیز ایجاد احساس امنیت ساختگی برای تیم مقابل است.

 

نقش بد: متضاد نقش خوب است و وظیفه ای که بر عهده دارد آن است که تیم مقابل احساس کند بدون او راحت تر است. نقش وی متوقف کردن مذاکرات، رد استدلال های طرف مقابل و دست گذاشتن روی نقاط ضعف تیم مقابل است.

 

نقش تند رو: این فرد نسبت به همه چیز تندروی می کند و طرف مقابل را به زحمت می اندازد. معمولا سایر اعضای گروه از تصمیم وی تبعیت می کنند.

 

نقش مستقل ‌: فرد مستقل همه نظرات مطرح شده را جمع آوری کرده و سپس همه را در قالب یک موضوع مستدل ارائه می کند. نقش وی پیشنهاد راه حلهایی برای برون رفت از بن بست می باشد. علاوه بر این وظیفه جلوگیری کردن از انحراف گفتگو ها را دارد.

 

 

 

حال خوب است که به نحوه نشستن این افراد در سر میز مذاکره توجه کنید. توضیحات بیشتر در تصویر زیر آمده است.

چیدمان افراد در جلسات

 

 

 

 

 

برگرفته از کتاب فنون مذاکره اثر تیم هیندل

اشتراک و ارسال مطلب به:

  
نویسنده : صادق روزبهی- PMP ; ساعت ۱۱:۱۱ ‎ب.ظ روز ٢ شهریور ۱۳۸٥
تگ ها : جلسات


‎ ‎‎ ‎‎ ‎
‎ ‎‎ ‎
‎ ‎
‎ ‎‎ ‎‎ ‎
‎‎ ‎‎