‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ۴۴- متدولوژی آبشاری - دروس آموخته

۴۴- متدولوژی آبشاری

این متدولوژی در سال 1970 توسط دکتر Winston Royce به منظور کمک به پروژه های توسعه نرم افزار ارائه گردید. از آن تاریخ، اصلاحاتی در این متدولوژی صورت گرفت. هم اکنون این متدولوژی کاربرد وسیعی در پروژه های نرم افزاری دارد.

در این متدولوژی، فاز های اصلی پروژه بصورت پشت سر هم نمایش داده می شوند. اولین فاز در قسمت بالا سمت چپ قرار گرفته و فاز های بعدی به ترتیب در قسمت پایین و سمت راست فاز قبلی قرار می گیرند. هر فاز یک محصول کاری می باشد. در انتهای هر فاز، نتایج آن فاز در قالب اسناد و یا اقلام قابل تحویل برای اجرای فاز بعدی به کار گرفته می شوند. در اصلاحاتی که در این متدولوژی صورت گرفت سعی شد مواردی همچون تست و تضمین کیفیت به آن اضافه گردد. به همین دلیل نسخه های پر کاربرد این متدولوژی،  دارای یک مکانیزم بازخور اصلاحی در خود هستند.

            متدولوژی آبشاری

فازهایی که باید در این متدولوژی مورد استفاده قرار گیرند عبارتند از:

-         تجزیه و تحلیل نیازمندی ها

-         طراحی

-         تست کدها و مجموعه کدها

-         تست های انتهای هر قسمت

-         تست کل سیستم

سه رویکرد مختلف از این متدولوژی موجود است که البته با توجه به زمان تکمیل پروژه انتخاب می شوند.

بدون همپوشانی: در این روش هیچ همپوشانی بین فازها نیست و هر فازی باید درست بعد از اتمام فاز قبلی آغاز شود. در این رویکرد اقلام قابل تحویلی همچون تحویل و بررسی فازها در این رویکرد گنجانده می شوند.

همپوشانی تک فازی: در این روش فازهای همسایه امکان همپوشانی دارند. این نوع همپوشانی در متدولوژی آبشاری معمول است.

همپوشانی چند فازی: در این روش امکان همپوشانی با چند فاز وجود دارد. در این رویکرد مدیریت اقلام قابل تحویل و فعالیتهای بسیار مشکل بوده و نیاز به یک مدیر پروژه خبره دارد. در صورت برخورد به مشکل در این رویکرد امکان برگشت به عقب به سادگی میسر نیست.

از معایب این روش آن است که کار را برای مدیر پروژه آسان و برای مشتری سخت می کنند. به عنوان مثال در یک پروژه ساختمانی تهیه جزئیات زمان زیادی طول می کشد و مشتری زمانی می تواند محصول نهایی را تصور کند که آن محصول تقریبا ساخته شده است. زیرا کلیه فعالیت های طراحی و توسعه محصول در طول اجرای پروژه انجام می شود. بنابراین در صورتی که مشتری درخواست تغییر کند، یا خیلی دیر شده است یا اعمال آن بسیار پیچیده است.

محاسن متدولوژی آبشاری به شرح ذیل می باشند:

-         امکان قراردادن نقاط کنترلی فاز به فاز را در اختیار می گذارد

-         لازم است برای شروع فاز بعدی حتما فاز قبلی را تکمیل کنید.

-     از آن می توان در یک رویکرد تکراری نیز استفاده نمود. (به این معنا که در هر فاز از پروژه این رویکرد را در نظر گرفت و یکبار کلیه مراحل فوق را انجام داد)

معایب متدولوژی آبشاری به شرح ذیل می باشند:

-         کمترین بازخور در بین فازهای پروژه وجود دارد.

-         نتایج را فقط در انتهای چرخه حیات پروژه می توان دید.

-         هر فازی با یک مایلستون بسیار سخت تعیین می شود.  

اشتراک و ارسال مطلب به:

  
نویسنده : صادق روزبهی- PMP ; ساعت ٩:۳٦ ‎ق.ظ روز ٢٦ آبان ۱۳۸٥


‎ ‎‎ ‎‎ ‎
‎ ‎‎ ‎
‎ ‎
‎ ‎‎ ‎‎ ‎
‎‎ ‎‎